प्रार्थना

हे देवा ,निरंकारा
अविनाशी अनंत बहुगुणा
दयालु मालिक ,परमेश्वरा
तू सर्व काही पाहतोस

तुझ्या वाचून काहीच नाही
निरंतरा ,विठ्ठला ,पांडुरंगा
सर्वांचा मालक
तू एकच निराकार आहेस

सुखात काही जन तुला विसरतात
पण तेच दुखात तुला आठवतहि असतात
माणूस आपली कर्म भोगत असतो
चौ ~याएंशी लक्ष्य योन्यां मधून
त्यांचा न्याय निवाड़ा तू करतोस
अशी ही काही मानसं आहेत
जी दुखात ही तुला आठवत नाहित
त्यांच्या जीवनातून तुझे रूप
नष्ट झाले आहे ............
त्यांच्या विचारातून तू निघून गेला आहेस
त्यांचे देखिल भले कर
....



चिमनिताई.......

कवितेची सुरवात ....कविताच कविता

कवितेची सुरवात ....कविताच कविता

माती ,
माती पासून सुरवात होते कवितेची
मातीत पाणी मिसळुन सुरवात होते
माती पासून मडकं अन सुरवात होते
मडकं भट्तित तापुन सुरवात होते

(कुंभार)
कविता इथून सुरवात होते

आग
आगि पासून सुरवात होते कवितेची
आगीशी खेळतात मुले अन सुरवात होते
आगीशी खेलानारी मुले आग असतात
एक नवा जोश असतो अन सुरवात होते

(मुले )
कविता इथून सुरवात होते

हवा
हवे पासून सुरवात होते कवितेची
मौसम पावसाचा ओलिचिंब हवा सुरवातीची
मौसम उन्हाचा कोरडी हवा अन सुरवात होते
मौसम थंडीचा अन सुरवात होते कवितेची

(आनंद )
कविता इथून सुरवात होते

फक्त एक कारण पाहिजे असते कविता करण्या साठी...
मग काय कविताच कविता
माणसाला काय पाहिजे
साडे तिन हाथ जमिन,
अन्न वस्त्र ,निवारा
आणि पाव शेर आनंद अन छटाक भर जीवन
तोच माणूस पुन्हा परतत आहे
आपल्या छोट्या मोट्या गरजाना घेवून
आणि सुरु होते
आणि सुरु होते आणखी एका कवितेची

चिमनिताई.......

गुलाबी सुहास ..........!!

लव लवत्या पापण्या तुझ्या
काळ्जाच पाणी करुण जातात ,
तुझ्या एका इशा~याने
मनातले पक्षी ह्रुदयात घर करुण राहतात ....!!

तुझ्या स्मित हास्यात
माझ्या लाळेला थारा मिळत नाही
अन ओठांच्या मुकुंदात
धनुष्याचे माप खिळत नाही ......!!

प्रेमा तुझा रंग न्यारा निराळा
कधी वेगळा ,जिव्हाळ्याचा ,
रख रखत्या उन्हात अनवाणी पायांना
थंडगार स्पर्श हिवाळ्याचा ......!!

तुझ्या श्वासात एक श्वास माझा
नुसताच उगाच एक आभास माझा
आरंभ ही तू अन अंत तू
माझ्या गीतातले संगीतही तू ......!!

चिमनिताई.......

प्रेमाविन

जीवनाचा खेळ माझा
नेहमीच नवा रंग घेतो
कधी सुखाच्या कारंज्याचा
तर कधी ज्वालेचे चटके देतो ...!!

आणिबानी कधीही होवे
घाव हृदयावरती होतातच
सुखाचा पाउस येताच मनी
दुखाचे थेंब पड़तातच ....!!

नाहित मित्र शब्द आता
शब्दाविना जगु कसा ?
शरीराचे घाव भरतील पण
मनाला मलहम लावू कसा ?

"कोमलताही" मनाची झाली
वीरघळले त्यात सारे काही
जगने आता कठिन आहे
मरने ही सोपे नाही .....!!

प्रेमाची शब्दे कमी झाली
दुराव्यांनी भग्नं केलि
प्रेमाचं नाव संपले आता
दुखाची लाट आपली केलि


चिमनिताई.......

********#

घे जाणून आज मला तू
नुसत्या बाता करू नको
जिवाला जिव देइन मी
नुसत्या हाका मारू नको

जरी नसलो तुझ्या जवळ
एक पुकार अंतरातून मार
येन नक्कीच स्वप्नात तुझ्या
फक्त एकदा तू मला स्वीकार ...

क्षण हे विरहाचे माझ्या दुखाचे

क्षण हे विरहाचे माझ्या दुखाचे
मी मलाच हरवून जातो
या क्षणात विरून जातो
तडफडतो अन तडपतो
क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे

क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे
ह्रदयाला तडे पड़तात
घाव अनिकगहिरे होतात
मन ही तडपत राहते
क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे

क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे
विजाही साथ देतात
पावुसाही बरसाया लागतो
अश्रु ही वाहू लागते
क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे

क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे
मी असाच स्थब्द होतो
मनाची समजूत घेतो
खोल खोल सागराच्या गहिराइत जातो
क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे

क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे
अंधारही साथ सोडतो
प्रकाश ही दुजोरा देतो
चंद्राच्या प्रकाशात मी टिप टिप आसवे गाळतो
क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे

क्षण हे विरहाचे ,माझ्या दुखाचे

चिमनिताई.......

अनंता हुनी थोर ....

अनंता हुनी थोर तुझे उपकार देवा
या जन्मास घातले मला

परत फेड केलीच पाहिजे या आत्म्याला
तू अपार शक्ति दे मला

प्रेमा तुनि सांडतो रचना परमात्म्याची
सगुणा धरूनही निर्गुणाची भक्ति

तू यथा सार्थ महाभारत ,रामायण ही तूच रचे
अश्या कलेची आता दे मजला शक्ति

अदृश्या तुनि दृश्य म्हनू मी तुजला
का अव्यक्ता तुनि व्यक्त करू

अनंता तुनि प्रगटू आता अन
कना कनातुन मोकळे करू

धरिले चरण आता तुझे मार्ग ही तूच असे
जीवन गाथा समक्ष तुझ्या एने जाने तूच रचे

अंधारातून दाखवी मार्ग साक्ष मोक्ष तूच रे
पार आता तूच कर अन सामाव तुझ्या करांत रे

चिमनिताई.......